Κυριακή 27 Μαρτίου 1966

ΜΑΚΡΥΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΔΟΞΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΡΑΦΟΥΝ ΟΙ «ΤΑΪΜΣ» της Ν.Υ.

Η ΔΙΕΝΕΞΙΣ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ – ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ


Νέα Υόρκη 9/3. (Ιδ. Αντ.)

Θέμα συζητήσεων και αντεγκλήσεων κατέστη και εδώ, η διένεξις Καλαβρύτων – Καλαμάτας ως προς την έναρξιν της Επαναστάσεως του 1821.

Οι Τάϊμς της Νέας Υόρκης, μία των μεγαλυτέρων εφημερίδων του κόσμου, εις ανταπόκρισίν της εξ Αθηνών, γράφει τα κατωτέρω:

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΣ ΠΕΝΘΕΙ ΕΠΕΙΔΗ Ο ΤΙΤΛΟΣ ΤΗΣ ΥΠΕΒΙΒΑΣΘΗ ΔΙΑ ΝΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΟΥΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΔΙΧΟΝΟΙΑΝ.

Αθήναι Μαρτίου 6: Ο νέος Πελοποννησιακός πόλεμος έληξεν σήμερον, η τιμή και η ιστορία μιας πόλεως κατεπλακώθη από το βάρος των πολιτικών συμφερόντων. Καλάβρυτα της βορείου Πελοποννήσου πόλις ήτις προσωρινώς ανεγνωρίσθη ως «πρώτη πόλις απελευθερωθείσα από τους Τούρκους το 1821 στον πόλεμον της ανεξαρτησίας», ήτο εις πένθος. Της εκκλησίας αι καμπάναι εκτυπούσαν και μαύραι σημαίαι διαμαρτυρίας υψώθησαν άνω όλων των κτιρίων. Ο τίτλος ήτο προσωρινός. Η νότιος Πελοποννησιακή πόλις Καλαμάτα, επίσης λέγει ότι της ανήκει η τιμή. Την υπεστήριξε η γείτων πόλις Σπάρτη. Εννέα μέλη της Βουλής από την περιοχήν, εφοβέρηξαν να αποσύρουν την υποστήριξίν των από την Κυβέρνησιν Στεφάνου Στεφανόπουλου λόγω της υποθέσεως. Το τοιούτον θα έρριπτε την κυβέρνησιν, ήτις έχει μόνον τέσσαρας θέσεις πλειοψηφίας. Ώστε χθες το εσπέρας, η απόφασις ετροποποιήθη. Καλάβρυτα είπεν ο υπουργός των Εσωτερικών Φωκίων Ζαΐμης θα αναγνωρίζωνται ως η μόνη «πρώτη πόλις ήτις επολιορκήθη από τας επαναστατικάς δυνάμεις με ευχάριστα αποτελέσματα».

Οι κάτοικοι των Καλαβρύτων επένθησαν. Μεγάλη αντιπροσωπεία από την ορεινήν πόλιν, ήτις αφίχθη εις Αθήνας δια να πολεμίση δια την τιμήν της, επανήλθεν δια να ανακοινώση την αποτυχίαν της. Εις της αντιπροσωπείας είπε: «Η ιστορία ήλλαξε πρόσωπον και εστραγγαλίσθη εξ αιτίας των πολιτικών συμφερόντων».

Εξ άλλου εις χρονογράφημά τους εις τον Εθνικόν Κήρυκα της 10ης Μαρτίου, ο Στέφανος Ζώτος ασχολείται με το θέμα και αφού γράφει ότι αρμόδιοι δια να δώσουν λύσιν εις το θέμα θα ήσαν μόνοι οι ιστορικοί οι οποίοι όμως δυστυχώς γράφουν την ιστορία ανάλογα με τις κομματικές και τις πολιτικές των συμπάθειες προς την μία ή την άλλη κατεύθυνση, τελειώνει: «Ασχετα όμως της της ιστορικής αλήθειας, της οποίας η εξακρίβωσης δεν είναι της αρμοδιότητος της στήλης, η πολιτική ανάμιξις και πίεσις, στην περιπτωση αυτή, είναι τουλάχιστον για τα πανηγύρια!! Ουτε οι Βουλευταί έπρεπε να απειλήσουν αποχώρηση από την Κυβέρνηση (τουλάχιστον για έναν τέτοιο λόγο), ούτε η Κυβέρνησις να ενδώση στις πιέσεις. Αλλά το είπαμε ήδη. Τα πάντα μπορεί να συμβούν στην Ελλάδα». Οι εδώ ομογενείς, χαρακτηρίζουν λυπηράν τουλάχιστον την στάσιν της Κυβερνήσεως. Τι θα διδάξουν ήδη σχετικώς με την Νεοελληνικήν ιστορίαν, οι εδώ διδάσκοντες;