Κυριακή 13 Νοεμβρίου 1960

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

ΠΡΟΣ ΤΟΝ κ. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΝ

ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΝ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Εξοχώτατε,

Και ως απλούς πολίτης της πόλεως ταύτης, απευθύνω ευθέως την παρούσαν προς Υμάς διότι η ως Αντιπροέδρου της Ελληνικής Κυβερνήσεως θέσις σας και το ότι εκ της Αχαΐας ευρίσκεσθε εις την Ελληνικήν Βουλήν, εκ των κορυφαίων αυτής, συνεπάγεται την των Κορυφών μοίραν: Να δέχονται τας λαμπροτέρας του Ηλίου ακτίνας, αλλά και τας βαρυτέρας των καταιγίδων. Καταιγίς δε έχει ενσκήψη εις τα Καλάβρυτα, Εξοχώτατε, η οποία από των κορυφών των υψηλών ορέων μας, κατά κύριον λόγον κατά της κορυφής εφ’ ής ίστασθε, κατευθύνεται. Αιτία δε αυτής, είναι η αδικαιολόγητος καθυστέρησις της καταβολής των Γερμανικών αποζημιώσεων, αλλά και το έλθόν εις φως τερατώδες σχετικόν νομοθετικόν αποκύημα της εννεαμήνου κυήσεως των υπουργείων Εξωτερικών και Οικονομικών. Τρία είναι τα σημεία άτινα μας κρατούν εις αναστάτωσιν:

Α)  Η άνευ ουδεμιάς συγγνωστής δικαιολογίας καθυστέρησις αποδόσεως των αποζημιώσεων, διότι δεν νομίζομεν ότι από τριετίας και πλέον ότε το πρώτον προέκυψεν το ζήτημα, δεν ήτο δυνατόν να έχη γίνη η σχετικώς απαιτουμένη προεργασία. 

Β)  Το ακατανόητον διατάξεως του υπό ψήφισιν Νομοσχεδίου, δι’ ης λόγω επελθουσών μεταβολών εις την οικογενειακήν κατάστασιν των δικαιούχων, αποκλείονται της αποζημιώσεως γονείς, τέκνα, και σύζυγοι θυμάτων, καθ’ ήν στιγμήν αύτη δεν είναι φιλανθρωπική δωρεά, αλλά δικαίωμα πηγάζον εκ διαπραχθέντος εγκλήματος. Η ως εάν έγκλημα ήτο το ότι ευρέθη χριστιανός να λάβη ως σύζυγον ορφανήν και θα πρέπει αύτη να τιμωρηθή μη λαμβάνουσα την αποζημιώσίν της, και

Γ)  Η ασύστολος αξίωσις του Γενικού Λογιστηρίου, να παρακρατήση των αποζημιώσεων ποσά, άτινα το Κράτος κατέβαλλεν υπό οιανδήποτε μορφήν εις τους απωλέσαντας τους προστάτας των δικαιούχους, ακριβώς ίνα μη αποθάνουν τότε εκ πείνης. Επ’ αυτών καλείσθε Εξοχώτατε εκ μέρους του Λαού των Καλαβρύτων, ψήφοι του οποίοι δοθείσαι εις τους λαμπρούς Καλαβρυτινούς πολιτευτάς κ.κ. Αλεξόπουλον και Κατσίνην σας έφερον εις την Βουλήν, να επέμβητε αμέσως, με όλον το κύρος και την βαρύτητα της θέσεως και της προσωπικότητάς σας. και να τα επιλύσητε το ταχύτερον, διότι εξ αυτού του ζητήματος, θύματα πεινούν, νέοι δυστυχούν, ορφαναί δεν αποκαθίστανται, τρυαματίαι υποφέρουν. Ο Δήμαρχος Καλαβρύτων, την στιγμήν καθ’ ήν χαράσσονται αι γραμμαί αυταί ευρίσκεται ίσως εις το γραφείον σας. θα επιστρέψη, ως πολλάκις εις το παρελθόν, με μίαν υπόσχεσιν. Η υπόσχεσις αύτη Εξοχώτατε, δεν θα πρέπει να μείνη ως τοιαύτη και μόνον, δια μίαν ακόμη φοράν. Το απαιτούν πλέον τα Καλάβρυτα. Έχετε αποδείξη ότι όταν θέλετε δύνασθε. Υπενθυμίζομεν τας προσφάτους καταπλήξασας το Πανελλήνιον προσφοράς σας προς την πόλιν των Πατρών, δια της χαριστικής και ανερματίστου διαθέσεως οκτακοσίων χιλιάδων δραχμών δια τον Καρνάβαλον και δύο ολοκλήρων εκατομμυρίων δια τον καλλωπισμόν του Δημοτικού Θεάτρου Πατρών. Δεν θα σας παρακαλέσωμεν να τύχη παρομοίας μεταχειρίσεως εκ μέρους σας η πτωχή επαρχία μας. Πολιτικός είσθε και δύνασθε ελευθέρως να κρίνετε που συμφέρει η διάθεσις τόσον μεγάλων κονδυλίων. Αξιούμεν όμως, το αξιούν χίλιοι τριακόσιοι εξήντα Μάρτυρες του Εθνους, προς τους οποίους ουδέν θα έχωμεν να είπωμεν ημείς οι επιζώντες κατά το μεθαυριανόν Μνημόσυνόν των, να λάβετε τον κόποιν να συγκινηθήτε, και, διαθέτοντες χρόνον ίσον με τον διατεθέντα προ ημερών εκ μέρους σας, δια την παράστασίν σας εις την μεταφοράν της σποδού του εκλιπόντος μαέστρου Μητροπούλου, να επιβάλλετε ως δύνασθε, την άμεσον επίλυσιν του αποτελέσαντος πλέον ηθικόν θέμα ζητήματος των Γερμανικών αποζημιώσεων. Διότι και άλλα παιδιά των θυμάτων κατά σημερινήν είδησιν, άγονται φιλανθρωπικώς εις Γερμανίαν, εν μέσω των θυτών Εκείνων, απελπισθέντα πλέον να περιορίζονται εις τον θαυμασμόν των διανοιγέντων υπερχιλίων τάφων, παρά του παρ’ άλλων θαυμαζομένου Λαού των Ποιητών και Φιλοσόφων και δοκιμάζοντας να επιτύχουν τρόπον επιβιώσεως.

Μετ’ εξαιρέτου τιμής

ΘΑΝΟΣ Π. ΤΣΑΠΑΡΑΣ