Η σεμνότης των τελετών του Ολοκαυτώματος και η αποστροφή από την παραχάραξη της ιστορίας


Του Γ. Αλ. Παπαδημητρόπουλου


Τώρα που όλα πέρασαν - ο παλιός ο χρόνος, τα Χριστούγεννα, οι τελετές μνήμης των 70χρονων του Ολοκαυτώματος και αποτίθηκε ο οφειλόμενος σεβασμός στους «αδίκω θανάτω τελειωθέντες», στην Αθήνα από την Ένωση Καλαβρυτινών, εκεί στο Ν. Κόσμο, στην πλατεία «Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος» με μια σεμνή τελετή παρουσία πολλών Καλαβρυτινών, εκπροσώπου του Δημάρχου και εκπροσώπων Συλλόγων της επαρχίας ας κάμω μια αναφορά σε όσα τουλάχιστον συμμετείχα.

Η εκδήλωση που οργάνωσε η Ένωση Καλαβρυτινών Αθήνας ήταν μια εκδήλωση σε πνεύμα αγάπης και ομόνοιας, όπως επιβάλλει σε τέτοιες περιπτώσεις η μνήμη των εκτελεσθέντων στην «Λάκκα του ΚΑΠΗ».

Ήταν η τελετή μνήμης στα 70χρονα του Ολοκαυτώματος εκεί στην ομώνυμη Πλατεία του Δουργούτι στο Ν. Κόσμο, πούστειλε ένα μήνυμα ενάντια σε διχαστικές τάσεις (φαινόμενο της εποχής). 

Ήταν ένα μήνυμα ομοψυχίας η τελετή από την Ένωση Καλαβρυτινών Αθήνας. Ήταν ένα μήνυμα αναγνώρισης του Ολοκαυτώματος από την Δημοτική Αρχή της Αθήνας, που παραχώρησε ολόκληρο τον χώρο της Πλατείας (προηγούμενα είχαμε ένα μικρό κομμάτι) στην μνήμη των εκτελεσθέντων Καλαβρυτινών, σε αντίθεση με τις προηγούμενες Καλαβρυτινές Αρχές που κατήργησαν ιστορικά τοπωνύμια (για 5 – 10 ζωγραφικούς πίνακες) και στην ατολμία της σημερινής Δημοτικής Αρχής να αποκαταστήσει την ασέβεια και να επαναφέρει την ιστορία στον τόπο της. 

Τα είχε οργανώσει καλά ο Πρόεδρος των Καλαβρυτινών με το Διοικητικό του Συμβούλιο!

Εντύπωση προκάλεσε η «Καλαβρυτινή» ομιλία του Σωτήρη Χαμακιώτη. 

Είπαμε... τα καλά τα χειροκροτούμε, όπως καλά ήταν οργανωμένα και στην μαρτυρική πόλη των Καλαβρύτων από τον Δήμαρχο και τον Πρόεδρο του Μουσείου του Ολοκαυτώματος με τις τελετές στην μαθητική εστία της πόλης που πλήθος κόσμου παρακολούθησε. 

Κατά τις τελετές και το μνημόσυνο απούσα ήταν η Πολιτειακή και πολιτική εξουσία του τόπου (το γκουβέρνο εκπροσωπήθηκε με έναν Υφυπουργό). 

Πάνε οι καλές εποχές με τον Κωστή Στεφανόπουλο!

Δεν πειράζει όμως, τις τελετές μνήμης των 70χρονων του μεγαλυτέρου Ολοκαυτώματος της Ευρώπης τις τίμησε ο λαός, όπως το άξιζαν τα θύματα των Ναζί. 

Ο Πρόεδρος του Μουσείου και το Συμβούλιό του και το Ίδρυμα «ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑ» έδειξαν με τις βραβεύσεις των μαθητών και φοιτητών, πως βραβεύονται οι άριστοι, αφού πρώτα αξιολογούνται από επιστήμονες του είδους. 

Δεν θα αναφερθώ σε άλλες βραβεύσεις, γιατί είναι έτοιμοι οι ελάχιστοι να με «πυροβολήσουν». Ας κατέβουν όμως στη μαρτυρική πόλη να αξιολογηθούν. 

Είπαμε Χρήστο Φωτεινόπουλε (δουλευταρά στο πόστο σου) ότι τα καλά τα χειροκροτούμε, όπως χειροκρότησα και όλες τις εκδηλώσεις και τους συντελεστές των τελετών μνήμης του Ολοκαυτώματος στη μαρτυρική πόλη ανακατεμένος με το πλήθος, μακράν κάθε επισημότητας από μέρους μου. 

Ήρθε ο καινούργιος χρόνος, ο νέος ενιαυτός κατά την Εκκλησία μας, και νομίζω ότι αφού «ξορκίσουμε» την ΤΡΟΪΚΑ και τους Γερμανούς, θα πρέπει να κάτσουν και να συζητήσουν όλοι μαζί σπουδαγμένοι ιστορικοί, ντοκουμέντα και συγγράμματα που κατά καιρούς είδαν το φως της δημοσιότητας, αναφερόμενα σ’ εκείνη την εποχή. Να αξιοποιηθεί το βιβλίο ενός εκ των διασωθέντων του Ολοκαυτώματος του Παναγιώτη Νικολαΐδη. Να μελετηθεί το έργο του συγγραφέα Σωτήρη Πατατζή «ΜΑΤΩΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ» όπου είναι αφιερωμένες 20 σελίδες για τα Καλάβρυτα και μάλιστα γραμμένα όταν το αίμα στου Καπή έρρεε ακόμα. Να δουν το φως της δημοσιότητας οι κασέτες του μακαριστού Κωσταντίου, προσώπου που έπαιξε μεγάλο ρόλο εκείνη την εποχή, να αξιοποιηθεί το αρχείο του συμπατριώτη μας Περικλή Ροδάκη και τα όσα γράφονται στον τρίτο τόμο του έργου του Χαριτόπουλου «Άρης ο αρχηγός των ατάκτων» το πως εκφράζεται ο Άρης για σημαίνον στέλεχος της Αντίστασης. 

Να βρουν οι ιστορικοί, μια κοινή συνισταμένη, απαλλαγμένη από μίση και πάθη, να βρουν την αλήθεια. Να σταματήσουν οι εκφράσεις για συμπολίτες μας, για προδότες, Γερρμανοτσολιάδες, τυμβωρύχους και τόσα άλλα, να σταματήσει ο εξευτελισμός σε εκπομπές ΜΜΕ με υπονοούμενα, όταν από την άλλη μεριά δεν υπάρχει εν ζωή κανείς απ’ τους διασωθέντες να αντικρούσει τους βαρείς χαρακτηρισμούς για προδότες και προδοσία. Δεν απαλλοτριώνεται το στυγερό έγκλημα των ΝΑΖΙ εκεί στη Λάκκα του ΚΑΠΗ με ανιστόρητα γεγονότα και λάσπη στον ανεμιστήρα. 

Είπαμε... ονόματα και διευθύνσεις. 

«Ρε παιδιά» (η έκφραση παρακαλώ να μη παρεξηγηθεί γιατί απευθύνεται σε φίλους), ξεκινήσαμε από 1.300 άτομα εκτελεσθέντα εκεί στη Λάκα του Καπή και κάθε χρόνο κατεβαίνουμε προς τα κάτω (τώρα τούτο, αριθμητική πρόοδο το λένε η γεωμετρική;). Δεν το κατέχω, γιατί εκείνος ο μαθηματικός ο Αβραμίδης δεν μου τάμαθε καλά, όμως προς τα κάτω πάμε, φέτος σταματήσαμε στους 470 νοματαίους, τώρα για του χρόνου δεν ξέρω και τούτο πρέπει να ξεκαθαριστεί γιατί ανατρέπεται μια ιστορία 70 χρόνων. 

Η κοινή λογική (κατά τη γνώμη μου) λέει δεν μπορεί σ’ ένα χωριό το ΣΚΕΠΑΣΤΟ νάχουν συλληφθεί 306 άτομα και σε μια κωμόπολη των 2.500 – 3.000 κατοίκων 470;

Δεν απασχολεί κανέναν, αν ο γερμανικός στρατός ανέβηκε στα Καλάβρυτα από την Κλαπατσούνα, τη Σέλισα, τον Σεληνούντα ή τον Βουραϊκό για να διαπράξει το έγκλημά του. Σημασία έχει ότι οι ΝΑΖΙ εκτέλεσαν εν ψυχρώ τους Καλαβρυτινούς. Δεν απαλλοτριώνεται με θεωρίες έτσι το έγκλημά τους, με τη μείωση του αριθμού των θυμάτων, ενδεχομένως για να αποφύγουν τις αποζημιώσεις οι Γερμανοί. 

Αναρωτιέται κανείς τι πρέπει να γίνει; Από τη μεριά μου ιδέα ρίχνω για έρευνα και συζήτηση. Εκεί στο κτίριο του Μουσείου του Ολοκαυτώματος σε κάποιο υπόγειο φιλοξενείται κάποιο φωτοτυπημένο (;) αρχείο, παραχώρηση του Υπουργείου Πολιτισμού προς το Μουσείο του Ολοκαυτώματος, έργο ερευνητού (όχι ιστορικού) για τα γεγονότα της περιόδου εκείνης που επαινέθηκε από την Ακαδημία Αθηνών. Θάθελα να μάθω την εισήγηση του ιστορικού (αν αξιολογήθηκε το έργο) προς την Ακαδημία Αθηνών για τον έπαινο. Ή μήπως οι εισηγηταί ήσαν και αυτοί ερευνηταί και όχι ιστορικοί. Αυτά πρέπει να ξεκαθαριστούν τώρα. Να επιβεβαιωθεί η πιστότητα των μεταφράσεων, όπως τις είδαμε δημοσιευμένες σε ηλεκτρονικό site στην ελληνική γλώσσα, με τα αυθεντικά και πρωτότυπα κείμενα από τα γερμανικά αρχεία.

Έτσι πρέπει να ξεκινήσουν οι αρμόδιοι για την αλήθεια.

Η τοπική εφημερίδα «ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ» κι ο εκδότης της ανέσυραν από το αρχείο φωτογραφίες της εποχής εκείνης που είναι στο σώμα του αρχείου, χαρακτηρίζοντάς τις ότι δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα (φωτογραφίες από άλλες περιοχές της Ελλάδας δημοσιευμένες στον ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ). Για τη δημοσίευση αυτών των φωτογραφιών ουδείς αντέδρασε, ούτε και ο ερευνητής, γιατί αν υπήρχε αντίδραση, έπρεπε να δημοσιευθεί στον τοπικό Τύπο και μάλιστα στη «ΦΩΝΗ».

Δηλαδή «η σιωπή μου προς απάντησή σου»; Επειδή όπως είπαμε οι φωτογραφίες αυτές αποτελούν μέρος από το αρχείο και «πάσχουν» ως προς την εγκυρότητα, κατ’ επέκταση, «πάσχει» και το αρχείο κι από δω και πέρα εγείρεται πρόβλημα εγκυρότητας της έρευνας και του αρχείου και μείζον πρόβλημα για την Ακαδημία Αθηνών. 

Οφείλουν ο Πρόεδρος του Μουσείου, ο Δήμαρχος Καλαβρύτων, ο Σύλλογος των Καλαβρυτινών Αθήνας και η Παγκαλαβρυτινή με τις επιπόλαιες βραβεύσεις της, να ζητήσουν αμέσως από το Υπουργείο Πολιτισμού να ορίσει ιστορικούς, εμπειρογνώμονες, Γερμανολόγους, Τουρκολόγους, να αποφανθούν, για την εγκυρότητα των φωτοτυπιών του αρχείου με τεκμηριωμένη έκθεση, για την αλήθεια των συμπεριλαμβανομένων στο αρχείο, γιατί κάποτε πρέπει να σταματήσει η αμφισβήτηση για το έγκλημα της Ναζιστικής Γερμανίας και η λάσπη στον ανεμιστήρα κατά πάντων. Έχω διαβάσει ότι η Σουηδική Ακαδημία για να δώσει το Νόμπελ σε κάποιον, για το έργο του, προηγούμενα το έργο αυτό θα εκτιμηθεί από άλλους επιστήμονες της Ακαδημίας. Εδώ στον τόπο μας, όταν βγούμε στην σύνταξη, γινόμαστε όλοι συγγραφείς και «πανελίστες» και στηλιτεύουμε εκείνα που μέχρι προχθές υπηρετούσαμε. 

Κλείνοντας για τα 70χρονα του Ολοκαυτώματος, θάθελα να σταθώ με σεβασμό στην ανάμνηση των μαθητικών μου χρόνων, εκεί στη «Λάκα του Καπή» τον σεβασμό και την ομοψυχία μακράν διχαστικών διενέξεων, σε κείνους τους 13 επιζώντες του μαρτυρίου, σε κείνες τις εμβληματικές προσωπικότητες του μαρτυρίου και την ηρεμία τους, ατενίζοντας για πολλοστή φορά τον τόπο του μαρτυρίου τους. 

Νάναι αναπαυμένες οι ψυχές όλων. Με τούτα πούγραψα δεν έχω πρόθεση να θίξω κανέναν, αλλά το κακό παράγινε, κάθε τόσο τα ίδια και τα ίδια και ήρθε η ώρα μια  και καλή να τεθεί τέρμα στην παραφιλολογία κι αν δεν γίνει αυτό τώρα, άλλη μια γενιά «νεοελλήνων» θα μεγαλώσει στην αμφισβήτηση. 

Φίλε Τάκη, «πολλοί οι προσκληθέντες», ολίγοι «οι εκλεκτοί και βραβευθέντες», ας μου λείπουν όμως τέτοια.

Γιώργος Αλεξίου Παπαδημητρόπουλος

Αντιστράτηγος ε.α.

Επίτιμος Υπαρχηγός της ΕΛ.ΑΣ

από το Σκεπαστό

Υ.Γ. 1. Ενα «χαίρω πολύ» αντάλλαξα μέσα στην εκκλησία με το σημαίνον στέλεχος της Ομογένειας τον συμπολίτη μας Θόδωρο Σπυρόπουλο και την σύζυγό του, κατά την διάρκεια του μνημοσύνου των Θυμάτων της εκτέλεσης. Πρώτη φορά τον έβλεπα, και δεν έχω καμιά εξουσιοδότηση για να αναφέρω (πέρα για πέρα αληθινή) την προσφορά του στον προκαθήμενο της Ελλαδικής Εκκλησίας σημαντικού ποσού για τα συσσίτια της εκκλησίας προς τον αναξιοπαθούντα υπερήφανο Ελληνικό λαό. Τα βλέπετε κύριε Δήμαρχε (είπαμε δεν φταίτε εσείς) τι προσφέρουν οι ομογενείς; 

Κύριε Σπυρόπουλε, σας ζητώ συγνώμη για την αναφορά μου στην ενέργειά σας, αλλά ο «Σνόουντεν» «τόπιασε» που ήταν κοντά σας και μου το είπε και γω το δημοσιοποίησα (δημοσιογραφική αδεία) για να το μάθουν οι συμπατριώτες γιατί είμαι της αρχής «τα καλά τα χειροκροτούμε».

Υ.Γ. 2. Τώρα τελευταία πολλά λέγονται και ακούγονται για προγράμματα  και Μ.Κ.Ο. Φαίνεται πολλοί έχουν ξεχάσει τις διώξεις για κακοδιαχείριση αυτών. Δεν μου πέφτει λόγος να μπω σε ξένα αμπελοχώραφα, όμως στους τοπικούς συλλόγους της επαρχίας που είμαι μέλος, συνιστώ καλοπροαίρετα προσοχή, γιατί σήμερα είναι δύσκολο να διαχειρίζεσαι δημόσιο και ξένο χρήμα, γιατί των τοπικών συλλόγων άλλος είναι ο προορισμός, για τα προγράμματα, υπάρχουν φορείς που μπορούν κάλλιστα να τα αξιοποιήσουν, πάντα για το καλό της επαρχίας μας.